Σχολική γιορτή.

Παλιά Σαγιάδα25-3-1937.

Στο προαύλιο της εκκλησιάς και του σχολείου.

Εκπληκτική φωτογραφία!!!

Φωτογράφος: Νικόλα Κόρος.

Η τσιρίτσα

τσιρίτσα, η. Όγκος (στο μέγεθος μικρού καρυδιού) ο οποίος προέρχονταν από μόλυνση (συνήθως όταν τους έσπαγε –τους τσιμπούσε- κάποιο αγκάθι) ο οποίος κοκκίνιζε και προκαλούσε φαγούρα στην αρχή, ενώ αργότερα πονούσε. Συνήθως έβγαινε στο πάνω μέρος του χεριού ή στο μάτι του ποδαργιού, τον αστράγαλο. Δεν έπρεπε να το πειράξουν γιατί η πληγή μολύνονταν και κακοφόρμιζε και τους έπιανε οργιό –σύγκρυο, ρίγος- και πυροτός –πυρετός-. Το άφηναν να ωρμώσει –ωριμάσει- κι όταν στην κορυφή άσπριζε τοποθετούσαν επάνω ένα κατάπλασμα από το φύλλο του φυτού πεντάνευρο, (plantago major) με λάδι. Τότε έσπενε η τσιρίτσα  κι έβγαζε πυχτό πύον και αίμα. Εκτός από πεντάνευρο, χρησιμοποιούσαν και φύλλο βάτου με λάδι, ή κομμάτι του εξωτερικού φλοιού του κρεμμυδιού (μαζί με το πρώτο εσωτερικό φύλλο). Έβαζαν λάδι και ξύσμα σαπουνιού, και το πύρωναν στα κάρβουνα, Το σαπούνι έλιωνε κι έβραζε μαζί με το λάδι και τους χυμούς του κρεμμυδιού. Το άφηναν να κρυώσει και το χρησιμοποιούσαν ως κατάπλασμα.

 Τη φράση "έσπασ’ η τσιρίτσα" τη χρησιμοποιούσαν μεταφορικά για κάποιον που ύστερα από πολύ καιρό κατάφερνε να συνευρεθεί με γυναίκα ενώ η φραση "του μάζεψε η τσιρίτσα" εκφράζει επείγουσα ανάγκη σαρκικής συνεύρεσης για εκτόνωση του σεξουαλικού φορτίου ...

Μετά τα δύσκολα, άντε, κάτι εύκολο!

Καινούργιο κουίζι!

Μιά και δε βρήκαμαν ακόμα το παλιό

(ο Λάρης επιμένει στην Παπύρω)

ας δούμε το καινούριο κουίζι:

Ποιός είναι ο φαντάρος της φωτογραφίας;

Η "εκδοχή" του Κωστάκη

Η ''εκδοχή" μου δεν έχει ούτε χαλασμός στο νοικοκύρη, ούτε χαλασμός ΤΟΥ νοικοκύρη.
Λιέει ακριβώς, περίπου τα εξής:
Οι κλέφτες παραφύλαγαν ανεβασμένοι σι "γκόρδες" (ούτε σε τσιατιά ούτε σε φεγγίτες και άλλες αηδίες, αλλά σι "γκόρδες")και περίμεναν να τελειώσουν το φαί- ζεστό ψωμί και τυρί-οι νοικοκυραίοι.Αλλά έφεξε κι αυτοί ακόμα τρώγανε, για ταύτο οι κλέφτες φύγανε.Υπήρχε και συμπέρασμα(ηθικό δίδαγμα):
Το ψωμοτύρι διώχνει τσι κλέφτες!
Αυτά...
Υ.Γ. Αααα...τώρα ακούω στο ράδιο ότι ο αστυνόμος ΜΠΕΚΑΣ συνέλαβε τους κλέφτες και ομολόγησαν ότι φύγανε όχι γιατίς βαρέθηκαν αλλά γιατί κατάλαβαν ότι ήτανε φτωχοί οι νοικοκυραίοι...Τελικά βλακείες μούλεγε η θείτσα Γκέλλω, θεός σχωρέστην.. 

                                 (Αρχείο Βασίλη Τσιρογιάννη)

ΤΟ ΦΟΡΤΩΜΑ

Μια φορά κι έναν καιρό, ήτανε μια νύφη φρέσκια, "τση Δευτέρας" που λέμε. Μικροπαντρεμένη, δεν ήξερε ούτε από νοικοκυργιό ούτε τίποτα!

Την πήρε η μαύρη η πεθερά της πού 'τανε καλή όχι σαν κάτι σιούστραβα, να πάνε στο λόγγο για ξύλα.

-Μη σκιάζεσαι τη δουλειά νυφούλα μου, τσ' είπε, δεν είναι τίποτες! Για έτσι, στον κώλο θα κάθεσαι, στον τόπο, και θα μαζεύτεις τα ξύλα. Θα τα κλαρίζεις με το κασάρι και θα κάνεις το ζάλωμα κομματιώρα!

Έτσι είπε η βάβω, κι έκατσε στο ρουμάνι κι έκαμε μια θερία θυμωνιά για να δείξει τση νύφης πόσο άξια ήταν. Έριξε την τριχιά και τα φόρτωσε στον πλάτη.

Πήραν το δρόμο για το σπίτι, η πεθερά μπροστά ζαλωμένη, κι η νύφη από πίσω.

Έλα όμως που τα ξύλα ήταν πολλά κι η πεθερά μεγάλη! Άρχισε να ζορίζεται…

Στην πρώτη στροφή, τσ' έφυγε μιά πορδή κι ύστερ' από λίγο κι άλλη μιά.

 Μόλις φτάκανε στο πιάδι, από τη λαχτάρα της να ξεζαλωθεί για να πιεί έναν κόμπο νερό, τσ' έφυγαν καμπόσες μαζωμένες!

Η καψονύφη από πίσω τσι ρούφαγε όλες!

-Ούι, μωρη μάνα! τσ' είπε με τσι μύτες ρουφημένες.

-Με στο λόγγο ξύλα κάνεις, μα στο δρόμο όλο κλάνεις!

Αυτό το λέμε γι αυτουνούς που λένε πολλά "θα", αλλά στον πάτο, όταν έρθει η ώρα να την κάνουν τη δουλειά δεν τα καταφέρνουν!

Κουίζι 2

Αυτός που κάεται και τρώει είναι γνωστός

αλλά να μου πείτε πού!

(Φαίνεται τσίκα τοίχος)

Κι όμως, έτσι ήταν τ' αλώνι "τση εκσσιάς" στην παλιά Σαγιάδα
στις αρχές της δεκαετίας του ΄80
(μόλις είχα γυρίσει από φαντάρος).
Μετά αρχίσαμαν τις προσπάθειες για να το ξαναφτιάξουμε!

ΤΟ ΨΩΜΟΤΥΡΙ

"Ψωμοτύρι ψωμοτύρι, χαλασμός στο νοικοκύρη." 

Κάποτε, κάποιοι κλέφτες παραμόνευαν σ' ένα σπίτι, για να κοιμηθούν οι νοικοκυραίοι και να μπουν να το κλέψουν. Ανέβασαν τον πιο μικρό στο τσιατί, κι αυτός κρυφοτήραε από τη φεγγίτα στο πλέργιο.

 -Τι κάνουν ωρέ; τον ρώτησε σιγά ο καπετάνιος από κάτω.

 -Τρώνε, του πολοήθηκε. 

-Τι τρώνε; 

-Ψωμοτύρι.

 -Ού! ψωμοτύρι ψωμοτύρι, χαλασμός στο νοικοκύρη είπ' αυτός και σκώθηκαν να φύγουν. Κατάλαβαν ότι ήταν φτωχοί οι νοικοκυραίοι κι ας έμεναν σε καλό σπίτι. 

Α.Π.

κουίζι

Ποιός ειν΄τούτος μω;

Πρέπει νάναι το φλαμούρι του Μπούρμπουλα.

Πίσω διακρίνονται τα Τσογκαίικα.

Αν δεν κάνω λάθος το σπίτι αριστερά

έχει τσιατί!

Εμείς ψάχνουμε αυτόν.

(Αν αυτό βοηθάει, έτσι ήταν ο Μιχαλη Σταμάτης -Παπύρω-

στα νιάτα του)

Κι έτσι ήταν ο Γόλης.

(Περιττό να σας πω ότι σας ετοιμάζω

μιά ΜΕΓΑΛΗ φωτογραφική έκπληξη

για την παλιά Σαγιάδα!!!)

Η Γραμματική του Τσίλη Ρεντζέλου

ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΗΣ

Εν Σαϊάδι τη 4 Ιανουαρίου 1900

Βασίλειος Η. Ρεντζέλος

(Αρχείο: Παναγιώτης Μπέσιος).

Σκάλα Σαγιάδας

Πριν από αρκετά χρόνια, έπεσε στα χέρια μου

ένα παλιό λεύκωμα με φωτογραφίες.

Τόσο παλιό, που στην παραπάνω φωτογραφία

διακρίνεται ο Τούρκος εμίνης (τελώνης) της Σαγιάδας

να ελέγχει τα χαρτιά των ξένων ταξιδιωτών

που μόλις είχαν αποβιβαστεί από την Κέρκυρα

(μετά από ένα μακρύ ταξίδι στην Αδριατική)

στη Σκάλα της Σαγιάδας (Σκάλωμα).

Ήταν δύσκολο να διακρίνω την τοποθεσία

αλλά όταν επεξεργάστηκα ηλεκτρονικά την παλιά

φωτογραφία, στο βάθος δεξιά πρόβαλε

η κορυφή του Στροβιλιού!

Με τον Κίτσιο στην παλιά Σαγιάδα

Σήμερα το πρωί, ανέβηκα με τον Κίτσιο Τσαμαδό

(Κίτσιο Γκάγκο) στην παλιά Σαγιάδα

για να μου δείξει, σαν παλιός δραγάτης που είναι

τα μονοπάτια.

Είπαμαν πολλά και τα κατέγραψα με μια μικρή κάμερα.

Μόλις τα σινιάρω, θα τ' ανεβάσω για να 

τα δούμε όλοι...

Σκάλωμα 1973

Ένα ονειρικό Σκάλωμα, που χάθηκε για πάντα...

(Φωτογραφία Β. Φαρμάκη)

Αλησμόνητο Σκάλωμα...

Όπου νάναι θα βγει ο μπαρμπα-Γιάννης με το δίσκο...

1973. Φωτογραφία Β. Φαρμάκη

Πρωινό στην παλιά Σαγιάδα...

Μια ωραία πρωτοβουλία!

Ωραίο το πανηγύρι τση ΑγιοΠαρασκευής και περάσαμαν όλοι υπέροχα (εκτός από μερικούς που βαρέθηκαν νάρθουν και γκρίνιαζαν μετά ότι είχε πολλούς...ξένους!) Το ζήτημα τώρα είναι να μην αφήκουμε το χώρο πάλι στην τύχη του. Ας συνεχιστούν οι εργασίες. Από λίγα ευρά να βάλουμε ο καθένας, φτάνει. Να σιάσουμε τη βρύση, κι άλλα πέτρινα παγκάκια και να βελτιώσουμε το χώρο στάθμευσης...Ήδη υπάρχει μια προσφορά για την κατασκευή φούρνου στο χώρο. Θα πάει το ψητό κατσικάκι σύννεφο! Είναι όμως κρίμα "οι ξένοι" να βάζουν λεφτά κι εμείς να τσου κοιτάμε από μακριγιά! Άειστε καρδούλες...